Jakie zwierzę do domu?

W pierwszych latach XIX wieku do Anglii zostały przewiezione z terenu Nowej Finlandii (Ameryka Północna) psy, znane wtedy jako „psy św. Jana”. W wyniku licznych krzyżówek, głownie z psami różnych ras myśliwskich, powstały obecne labradory, jako typowe zwierzęta aportujące i służące do polowań. W drugiej połowie XIX wieku labradory stały się popularne w Anglii oraz we Francji jako psy już nie tylko typowo myśliwskie, ale jako psy towarzyszące ludziom w codziennym życiu. Poprzez dalsze krzyżówki zostały ukształtowane charakter i osobowość labradorów. Pod koniec XIX wieku rasa została wydzielona i otrzymała wspólna nazwę Labrador Retriever. Organizacja Unitek Kennel Club uznała oficjalnie tą rasę w roku 1947. W naszym kraju pierwsze labradory zjawiły się dopiero w roku 1985. Współcześnie labradory występują w polskich domach bardzo licznie. Są cenione za wiele zalet, takich jak: przywiązanie się do swoich opiekunów (niezwykła wierność swojemu panu), wytrzymałość, aktywność, wieczna chęć do zabawy (również zabawy z innymi psami), nie okazywanie wrogości ani też agresji, wielka chęć do zabawy z dziećmi, duży instynkt opiekuńczy. Labradory ponadto cieszą się dość dobrym zdrowiem. Dodając do tego jeszcze ich sympatyczny wygląd – mamy psa idealnego.

Comments are closed.

  • ŻabyŻaby
    Bardzo wdzięcznym zajęciem jest projektowanie i urządzanie ogródka skalnego. Motywację można czerpać z oglądania gotowych, niezwykle malowniczych i uroczych „skalniaków”. Zaczyna się od wyboru miejsca w ogrodzie, czy na podwórku, …
  • Ogród na działce, czy jest kosztownyOgród na działce, czy jest kosztowny
    Dbałość o otoczenie jest bardzo pożądaną cechą. Nie każdy ją posiada, nie każdy potrafi to robić. Ale jeśli ktoś decyduje się na posiadanie własnego domu, to musi też wiedzieć, z …
  • Sposoby na sadzenie warzywSposoby na sadzenie warzyw
    Akwarium słodkowodne w domu to także świetny prezent dla malucha. Istnieje spore prawdopodobieństwo, że w odróżnieniu od psiaka, który czasami ma z naszą pociechą urwanie głowy, chowając się po kątach …